„Zaszyj dziurkę, póki mała”- mama Zosię przestrzegała. Ale Zosia niezbyt skora, odwlekała do wieczora. Z dziurki dziura się zrobiła. A choć Zosia i zaszyła, popsuła się suknia cała. Źle, że matki nie słuchała.
Read More
Zając (Stanisław Jachowicz)
Wyszedł zając zza krzakaI udawał junaka.Wąsy podniósł do góry,Wzrok nasrożył ponury. A wtem jakoś z niechcącaWietrzyk z krzaczkaLiść trąca…Patrzą… nie ma zająca!
Read More
Tęcza (Maria Konopnicka)
-A kto ciebie, śliczna tęczo, Siedmiobarwny pasie, Wymalował na tej chmurce Jakby na atłasie? -Słoneczko mnie malowało Po deszczu, po burzy; Pożyczyło sobie farby Od tej polnej róży. Pożyczyło sobie farby Od kwiatów z ogroda; Malowało tęczę na znak, Że będzie pogoda!
Read More
Niezapominajki (Maria Konopnicka)
Niezapominajki to są kwiatki z bajki! Rosną nad potoczkiem, patrzą rybim oczkiem. Gdy się płynie łódką, Śmieją się cichutko I szepcą mi skromnie: „Nie zapomnij o mnie”.
Read More
Stróż domowy (Stanisław Jachowicz)
Idziemy na przechadzkę, hej piesku, chodź z nami! – Chętniebym poszedł z panami, Ale nie mogę. My nie w daleką idziemy drogę. – Nie, nie, paniczu, nie mogę. Dom sam zostawić byłoby nieładnie, A nuż go złodziej napadnie? I poszli. Pies zazdrośnie spoglądał za niemi. I długo, długo leżał przed […]
Read More
Wiatr i noc (Aleksander Fredro)
– Czemu ty szumisz? – noc się wiatru pyta. – Czemu? Bo żyję… dmę sobie, i kwita! – Odpowiedział wiatr burzliwie – – Ale tobie raczej się dziwię, Zimno czy ciepło, słota czy pogoda, Ty wciąż milczysz, śpisz jak kłoda! – Noc mu na to: – Jesteś w błędzie Zupełnie […]
Read More
Basia (Stanisław Jachowicz)
Cóż się stało Basi? Jakąż widzę zmianę! Jej nosek napuchnięty, oczki zapłakane, A pod noskiem plasterek. Cóż to wszystko znaczy? Któż niezwykłą spokojność Basi wytłumaczy? Zwyczajnie różne chodzą po ludziach przypadki; Basia nie chciała słuchać przestróg dobrej matki: To się cała kręciła jakby na sprężynce, To znowu dziwnych zabaw chciało […]
Read More
Andzia (Stanisław Jachowicz)
„Nie rusz Andziu, tego kwiatka, Róża kole” – rzekła matka. Andzia mamy nie słuchała, Ukłuła się i płakała.
Read More
Dudek (Jean de La Fontaine; tłum. Władysław Noskowski)
Źle ten czyni, kto cudzą rzecz sobie przyswoił.W pióra się pawie Dudek ustroiłI w tej postawieWszedł między pawie.Poznały zdrajcy świeże rozboje:Postradał cudze i stracił swoje.Z tej więc pobudkiWrócił, gdzie dudki;A te w śmiech z niego:«Chciałeś cudzego?Dobrze ci tak, i nikt cię żałować nie może:Kiedyś stworzon na dudka, bądź dudkiem nieboże.»
Read More
Kogut i perła (Jean de La Fontaine; tłum. Władysław Noskowski)
Kogut znalazł na śmietniskuPerłę o cudnym połysku.Zapiał, zdobycz w dziób zabieraI niesie do Jubilera.«Patrz, błyszczy jak ranna rosa:Lecz, nad tę perłę wspaniałą,Jedno drobne ziarnko prosaBardziej by mi się przydało.» Człowiek, jakich wiele znacie,Wziął w spadku po literacieRękopism. Długo rozważa,W końcu idzie do księgarza.«Patrz, wszak dzieło znakomite:Lecz, nad mądre te szpargały,Dwa […]
Read More