Do tej zabawy potrzebne będą: Guziki (lub monety / kapsle / zakrętki). 2 linijki
lub 2 grzebienie.
Wariant I
W tę grę mogą się bawić dwie lub więcej osób.
3 guziki (zakrętki, monety lub kapsle) układamy na płaskiej powierzchni (np. na
stole) w formie trójkąta. Za pomocą grzebienia lub linijki gracz ma uderzyć
dowolny guzik w ten sposób, aby przemieścił się pomiędzy dwoma pozostałymi
guzikami i utworzył nowy trójkąt.
Przegrywa osoba, której guzik nie utworzy nowego trójkąta lub nie przemieści
się pomiędzy dwoma pozostałymi guzikami.
Zabawę można urozmaicać wyznaczając np. limit czasowy na uderzenie (im
mniejszy – np. 3 sekundy, tym zabawa lepsza)!
W więcej osób można się bawić w ten sposób, że odpadają kolejno osoby, które
wykonały nieprawidłowy ruch lub nie zdążyły go wykonać w wyznaczonym
czasie. W ten sposób wyłania się zwycięzca.
Strzałka na rysunku poniżej ilustruje przykładowy poprawny ruch.
Wariant II
W cymbergaja można także grać jak w piłkę nożną. W grze uczestniczą wtedy 2
osoby. Jeden, mniejszy guzik jest wtedy piłką, a dwa pozostałe to zawodnicy
przeciwnych drużyn. (Każdy z uczestników ma jeden, swój guzik – warto, by
różniły się kolorami, aby je łatwiej odróżnić). Gra polega na uderzeniu linijką
swojego guzika – zawodnika w ten sposób, aby uderzył on guzik – piłkę i trafił
do bramki. Bramki można przygotować np. z ołówków lub innych guzików.
W tym wariancie można modyfikować liczbę zawodników – każdy gracz może ich
mieć np. po 5 lub 6. Można też ustalić, że gra się do określonej liczby goli lub
wyznaczyć czas meczu. Można wprowadzić także inne zasady z piłki nożnej, jak
faule (nie wolno swoim zawodnikiem przesuwać zawodników drużyny
przeciwnej, a w przypadku faula umówić się na rzut karny lub pozbawienie
faulującego jednego z zawodników). Można także wyznaczyć linie boiska, za
którymi obowiązują rzuty wolne.
Możecie też samodzielnie modyfikować te zasady, wymyślać nowe; jedynym
ograniczeniem jest granica Waszej wyobraźni!